ŞiiR vAr !

Şiir var zapt edip alır kaleyi

Şiir var zaferi nal'dan çıkarır

Şiir var kuşanır her bir çileyi

Şiir var umudu külden çıkarır.

​Şiir var özüne kilit vurulmaz

Şiir var bulanık sudur durulmaz

Şiir var bir ömür gider yorulmaz

Şiir var menzili halden çıkarır.

​Şiir var bükülür rüzgar önünde

Şiir var dik durur mahşer gününde

Şiir var kaybolur kendi dününde

Şiir var yarını fal'dan çıkarır.

​Şiir var şerefi dosta emanet

Şiir var içinde gizli ihanet

Şiir var varlığı külliyen rahmet

Şiir var sağını soldan çıkarır.

Şiir var gölgesi kendinden ağır

Şiir var gerçeğe dilsiz ve sağır

Şiir var işitmez bağır ha bağır

Şiir var bahçeyi çölden çıkarır.

​Şiir var yükünü nefse bağlatır

Şiir var dertliyi dertle ağlatır

Şiir var bendini yıkar çağlatır

Şiir var denizi gölden çıkarır.

​Şiir var konduğu postu kirletir

Şiir var sustuğu vakti parlatır

Şiir var arifi boşa terletir

Şiir var gerçeği tülden çıkarır.

Şiir var, aynadır bakınca sana

Şiir var, can verir ölmüş bir cana

Şiir var, sitemdir geçen zamana

Şiir var, zehiri baldan çıkarır.

​Şiir var od olsa dumanı tütmez

Şiir var bağ olsa bülbüller ötmez

Şiir var çalışsa borçları bitmez

Şiir var kârını çuldan çıkarır.

Şiir var varlığı dar bir kafestir

Şiir var aldığı nurdan nefestir

Şiir var,sarayı kuru hevestir

Şiir var devleti elden çıkarır.

​Şiir var aynada kendini görmez

Şiir var sırrını cahile vermez

Şiir var bir ömür menzile ermez

Şiir var adamı yoldan çıkarır.

​Şiir var ilmiyle kibiri besler

Şiir var edeple vicdanı süsler

Şiir var derinden gelince sesler

Şiir var sükûtu dilden çıkarır.

Şiir var Çok Emin,sözden hisse al

Şiir var hakikat, şiir var masal

Şiir var taklittir, yükü ham hayal

Şiir var nameyi telden çıkarır .

Emin çlkli