Şiir Y/araları / Sukûnet

Cepleri hüzün dolu şehrin seyri bozuk yollarında

Mintanı kirlenmiş bir gençlikti ömrüm .

Bütün pencereler perdelerini sana çekmiş gibi duruyordu karşımda

Evlerin çatılarından düşüyordu intiharlarım

Ölsem bari...

Ölsem diyordum !

Can çekişmesem bu kalp ağrılarımdan

Sağ çıkmasam kasıtlı enkazlarımdan

/

Meleklerin ellerinden tutsam

Gökyüzüne çıksam

Bulutlardan baksam akşamüstü kalabalıklarına

Sen yola çıksan

Ben sana yeşil ışık yaksam

Ve sen geçsen yeryüzünden...

Yollarına gün ışığı düşürsem gözlerimin ferinden...

Ama hiçbir intihar temize çekmiyordu beni

Ve hiçbir pencere açmıyordu

Sana çekilen perdelerini

Mintanım halâ kirliydi !

Aşktan nasır tutmuş yüreğimle

Bu şehrin yaralarını soyacak kadar acımasız bakan gözlerimi

Islatarak yürüdüm caddeleri...

Tuzlu sularımda yıkamaya çalıştım mintanımın kan lekelerini.

Kalbim durmadan kanıyordu

Bu yüzden temize çekemedim güncemde karalanmış kelimeleri

Silsem bari ...

Silsem diyordum !

Aşktan arta kalan sözcüklerin silsilesini

Sen nasıl kestiysen dünlerin sesini

Ben de öyle kessem diyordum sana körkütük bağlanmış hislerimi

Zira yakamda sevdan,

Ardımda ayrılık dolu bir fermanla burnumdan geliyordu yaşam !

Özlüyordum işte

Özlüyordum ulan !

Gençliğim damlıyordu mintanımdan

Ömrüm kanıyordu ve senin haberin yoktu sol yanımdan !

Kirpiğimde ağulanmış ustura

Dudağımda zifiri tavan yapmış bir cigara

Farzet çıkamadım sabaha

Farzet ,

Bir gece çomak soktum hayatımın baharına

Hayıflanır mıydın yapmadıklarına ?

Dedim ya,

Mintanı kirlenmiş bir gençlikti ömrüm

Daha yanında yaşlanmadan gözlerime ölümü gömdüm

Velhasıl yaşama körüm !

Elbet bir zamanlar ben de toydum

Umut doluydum

Gel gör ki şimdi hasretinle herşeye doydum

Bu yüzden,

Şakaklarına kar düşmüş bu şehirde dile gelen feryadıma sakın ola şiir deme !

Çünkü,

Kirli mintan

İntiharlı bir imtihan

Ve militan zaman !

__düşürdüm yaşamı yakamdan .

(sen yanımda olsaydın bıkar mıydım yaşamaktan ?)

Aksaray