Şiirkolik(akrostij)

(Ş)aşkın gözler, boş sayfa bir de tedirgin kalem

Ürkek ürkek bakıyor fırça sallayan eller

Kimisinde neşe var kimisindeyse matem

Hafif bir dokunuşla diriliyor tüm küller

Okudukça kendinden bir şey buluyor âlem

Şaşkın gözler boş sayfa bir de tedirgin kalem

(İ)mbat esiyor hafif, yalıyor dalgaları

Keşiften dönüyor bak şiir yüklü tayfalar

Sirenleri boğmaca, ilham yüklü ağları

Kavuşanlar güleçtir bekleyenler hep ağlar

Yaylası koyu yeşil, sis içinde dağları

İmbat esiyor hafif yalıyor dalgaları

(İ)ncileri döküyor masum istiridyeler

Ağaçların dalları rüzgârlarına teslim

Eline hâkim olan bakarsın arşı deler

Çölleri vadi yapan her şeyin başı ilim

Hayallere renk katar doğada hadiseler

İncilerini döküyor masum istiridyeler

(R)azı mısın ey şehir bu gece eğlenelim

Söndür ışıklarını, körebe ol bul beni

Ya da parlat her yanı halimize gülelim

Bu gece sarhoş edip uyutacağım seni

Her insan biraz deli, bazen giriyor yelim

Razı mısın ey şehir bu gece eğlenelim

(K)anayanım ne varsa şiirle sarıyorum

Şarkılar bile hisli çalmıyor şiir kadar

Bazen aç karna bazen tok karna alıyorum

Günde üç öğün yeter fazlası kalbe zarar

Öyle vakit geliyor her yerden kanıyorum

Kanayanım ne varsa şiirle sarıyorum

(O)ynuyor kalemiyle bir ipte laf cambazı

En vahşi hayvan bile biran evcilleşiyor

Birkaç ozan sözüyle âşık ediyor sazı

Tozlu mektuplar bir gün anıları deşiyor

Ne kadar nefret etsen olmaz anı infazı

Oynuyor kalemiyle bir ipte laf cambazı

(L)af lafı açar dostum şiir şairi açar

Azı burada saklı çoğu kitaplarda var

Bir tılsımlı cümleyle ölü mezardan kaçar

Dertten devayı bulur şair hayatı anlar

Kaleminde mürekkep daim özgürlük saçar

Laf lafı açar dostum şiir şairi açar

(İ)şte geçiyor vakit durma anı yenile

Ömürden ömür yedik tok gidelim öteye

Baştanbaşa boyarız dünyayı şiir ile

Yazalım sayfalarca akıl bize hediye

Bizi yaşamış kılar birkaç kelime bile

İşte vakit geçiyor durma anı yenile

(K)olik bir şair düşün işte onlar bizleriz

Birkaç sözümüz vardır paylaştık beraberce

Hayatın ortasında bıraktık minik bir iz

Yürüdüğümüz yollar gül, olabildiğince

Yılmayalım arkadaş yazalım hayatı biz

Kolik bir şair düşün işte onlar bizleriz.

İlyas YAĞCI