Şimdi Kentlerde Yalnız

En nihayetinde yaşanacaktı aşk acısı yüreğimde,

Belki daha çok yakacaktı canımı birileri

Belki hiç acımadan erecektim bu büyünün sırrına.

Yada yüzümü aynalardan gizlemeden hep kendimle,

Eski ismimle yazacaktım bütün şiirlerimi.

Güneşi çizecektim belki,

Ya da kararan bulutların benzetmelerini yapacaktım kendimce.

Bir sonbahar türküsünü dolayıp dilime,

Yolumu belirleyen seni hiç bilmeyecektim.

Ya mutlu olacaktım

Ya hüzün kokacaktım...

Ya aşka uzak

Ya iki ara bir yara seni tanımadan kalacaktım.

En nihayetinde varacaktım sisli bir kentin sokaklarına.

Bütün kaldırım taşlarında yalnızlığıma şahit olacaktım.

Yada kalabalık seyirlerde soluklanacaktım.

Aşkı seninle tanımam kurtardı beni

Ya öyle,ya böyle cümlerinden

Seninle hepsini kattım iklimime

Hem aşka uzak

Hem aşkın içinde yanarak büyüyorum,

Hem canım acıyor,

Hem sırrına eşsiz bir huzurla eriyorum.