Sinsi Bir Tabuydu Aşk

Sensizliğin mevsiminde harfler üşüyor ellerimde

Aşktan artan anların rahmetiyle gümbürdüyor gök

Ezilmiş bir karınca yuvasını arıyor tozlu toprakta

Küflü kadehte içki hazin bir ayrılığın sırrını gizliyor

Mecalsiz sevilerin limanında bir kadın beni arardı.

Senli vakitlere tanıktı bir zamanlar bu koca şehir

Vesikalı mutlulukların eşkâllerine umut asmıştık

Zorba bir ömrün içindeki cesaretli ışıltı gibiydik

Ezber sözcüklerle sokulurdum geceleri ben tenine

Sıvaları dökülmüş bir odada dudaklarımız kanardı.

Sinsi bir tabuydu aşk, çürük sallarla gidemedik mutluluğa

Kendi eşiğini arayan andık, deli ırmaklara attık ruhumuzu

Dargın vakitlerin zemherisi başladıkça çatlardı ellerimiz

İrinli yaralarımızdan rüzgâr sızardı, daralırken nefesimiz

İçli bir iç çekişti aşk, özlemin aynalarında arımız çatlardı.

Gül kokardı nefesin, öpüşünle ıslatırdın dudağımı

Yıkılmış dünlerin rahminde yangın artığı enkazdık

Yaşlı ruhumun izbelerinde bir kız seksek oynardı

Yaban ağrıydı olmazlığın, sular basardı umutlarımı

Delirmiş sözcüklerimin yanağına yokluğun damlardı.