Siyahları Giyinen Bir Prensestim

Etrafımdaki karanlığa

S/ağlayabileceğim şekildeydim

Belki de çığlıklarımın rengi y/oktu

Tek öğrenebildiğim renk siyahtı

Bu yüzden en çok gördüğüm

Yaşanmışlıklarım hep kördüğüm

Siyah elbiseme boncuklar diktim

Zamanla daha güzel olduğunu fark ettim

Farkına varıldı değişen elbisem

Ama bir türlü ulaşılmadı

Çığlıklarımın geldiği yere

O yüz/den işte

Temizliğin adını öğrendim

İnsanları g/özledikçe

Temizliğin rengi beyazdı

Sol yanımda saklı olduğunu

Farkettiğimde anladım

Daha çok değerini

Herşey kördüğüm olsa da

Seni yaşatan temizliğin rengindeyse

//Hep oturmak çığlıkların içinde sessizce bir köşede//