Zamanyolu

hükümsüz salınır doğa

çocuklar deniz ülkelerindendir

renkli ağustoslardan gelir iç geçirmeleri

insanlığının

belki yılda bir çılgın

izinsiz uykulardan öğlen güneşlerine

çaresiz bıraktığın kentleri unuttuğunu unutmakça

ya da akşam soğuklarında kaçtığın

paramparçalığı bütün...

düşlerin yetmediği o ağrıda

soluklanır ölümün bile

yazamazsın sanırlar da

o isyanı

balkon altlarına keser ortalık

güpegündüz

varoşlu ve çocuk...

isyan da anlaşılır

karşılıksız üretmek de

sallapati bu meşhur

sevmek inadı da

ve birgünlüğü kusursuz

ilk ve son da olurmuş dedirtircesine

korkak ve asalak burjuvaziye...

orda bayraklaşır

ülke dünya ve evren bayrağı olur

eşitlikle özgürlüğün dostluğu

bense ağlayacak bir asma filizi ikliminden çıkar

ortak gülüşünü yazarım

bu yeni zamanyolunun...