Sıyrıl Tinimden
bir sensizlik bahşet hüznüme
sıyrıl t/inimden...
sen git güneş yeniden doğsun gülüşlerime
yürek yakışlarını da al git kii
sabaha ben çalsın gecem...
sen git yine geldiğin kadar
bedbaht günlerim neşe dolsun
açtığım mezara göm sevdayı.
sen git
sebep aramadan...
sen git sessizliklerden eski bir parça
sesinsizliği çalsınlar radyoda
kapayıp kulaklarımı d/inleyeyim
sıyrıl ki tinimden
ünlemler büyüteyim tarifi huzur
yalnızlığım dostuma s/alınsın
umuda s/ersin yarınlar
sen git
gelişin kadar yalnız bir ben b/ırak bana
savrulurken rüzgarda yağmur
tarlalarıma umutlar ekeyim gelecekten
son sahneyi oynayalım
alacak verecek hepsi hikaye
yazdığım kadar mektup aldım
sorduğum kadar cevap
hadi git
kalmadı hesap...
sıyrıl tinimden
benden aldığın beni ver bana
sensiz benliğimdeki huzura kat
sualsiz beklentilerimi
t/adında bırakmak için aşkı
bir yürek yakıyorum ve
yeniden doğsun diye umutlar
bir sevda gömüyorum
u/mutluluğa aç(ık) artık yüreğim...