Sizleri Andım Bir 24 Kasım Günü

Bir tuhaf

Heyecan kaplar beni

İçim içime sığmaz olur

29 Ekim ya da 23 Nisan günleri

Erkenden kalkarım

Giyerim, bir emekli de olsam

En güzel giysilerimi

Eve en yakın bir okulun bahçesinde

Şöyle kıyıda köşede sessizce

Bayramınızı seyrederim çocuklar

Duyarım

Sınıfta olmasa bile

Sizin bahçedeki seslerinizi

Hep aydınlığa koşun çocuklar

Kararttırmayın

Yarınlarınızı, geleceğinizi

İzin vermeyin bağnazlığa

Geriliğe

Kaldırsalar da yasaklasalar da

Andımızı

Siz yine her fırsatta okuyun

Unutmayın, unutturmayın

Atatürk'ü

Onun en güzel sözünü bağırın her yerde

Göğsünüzü gere gere

"Ne mutlu Türk'üm diyene..."

Diye

Hiç unutmadım

Sabahları sınıfa girince hep birden

Ayağa kalkışınızı

"Günaydın çocuklar!" dediğimde

"Sağol!" diye bağırışınızı

Ne de güzel dururdu üstünüzde

Siyah önlük, beyaz yakanız

Ceketiniz ve de yana kaymış kravatınız

Sonra

Başlardık derse

Gözleriniz sorardı sanki

"Öğretmenim bize hikâye okuyacak mısınız?"

Nasıl da dinlerdiniz

"Falaka, Havva, Aklım Arkada Kalacak" hikâyelerini

Ve daha nicelerini

Sanki kendinizden geçerdiniz dinlerken

Atilla İlhan'ın "Türkiye'm"

Şiirini

Anadolu bozkırının

Bir şirin kasabasında

Tek ortaokulun her tarafı çizilmiş sıralarında

Bakışlarınızla, duruşunuzla, saygınızla

Sizleri hatırladım çocuklar

Bu 24 Kasım'da

Biliyorum

Çoğunuz şimdi güzel yerlerde

Ekmek kavgasında

Yüreğinizde eksilmesin hiç

Vatan sevgisi

Bilime, akla dayandırın

Düşüncelerinizi

Sağlıklı, mutlu yaşayın

Bu ses

Otuz altı yılını sizlere vermiş

Şimdi emekli

Bir öğretmeninizin sesi...

........................................................................................

24 Kasım 2013