Soğuk Bir Son Nefes

Sokaklarda eserken rüzgar

Çarpar bir bedene hiç aldırmadan

Titrerse benliğim, bilirim yanlızlıktan

Yolumu aydınlatan ufak ışıklı lambalar

Çare olamıyor,

Adımlarının sessizliğinde, yine yanımda olmana

Hep yürüdüm, yolun sonuna varmadan.

Boş bakmak neymiş sokaklara, anlamazdım

Çok yaşadım

Yaraların kimsenin dokunamadığı o yere

Hiç ulaşamadım.

Sen ise hep ordaydın.

Boşlukların içinde tek yaşayandın.

Varlığında bizi, yokluğunda beni anlamadı onların hiçbiri

Ben ise varlığında dünyayı kaybettim

Yokluğunda kendimi bulamadım, ne yazıkki

Mesafeler çokta olsa aramızda şimdi

Sen bilki hep yanımdasındır benim

Ne anlaşılmak önemli ne de biryere varmak aslında,

Sen olmadıktan sonra

Ne yararı var kalbe, bu masallarında.