Sokaklar Çare/siz...

( I )

Yüz yıllar öncesinde yavaş yavaş açıldı perde...

Gören gözlerin kör,

Duyan kulakların sağır olduğu vakitlerde,

İsmini zikretsen bir hayvanın, hakaret sayan benlikler

Hiç yüksünmeden üç maymunu oynadılar.

Hele birde üstüne üstlük

Kirvelik yaparken

Sokakların doğurduğu çocuklara karanlıklar;

Sadece dudaklardan dökülen bir ah'a yandılar.

Çare/SİZ...

( II )

Ayakta uyutmak için anlatılan hikâyelerde

Nedense hep

Günler günleri devirir

Aylar ayların habercisidir,

Yıl yıldan kötüye gidicidir.

Çünkü

Yardım ve yataklığa girerken merhametli duygular

İki çift laf etmeye bile fırsat bulamadan

Sebepsiz takılan çelmelerin sancısına kandılar.

Çocuklarına günlük protein hesabı yapadursun dünyadan bihaber aileler,

Reçetesi milyonları yazan aşılardan korkarken

Sıcak muayenehane kokusunda tosunlar;

Umursamazlar ki, bilmedikleri mekanlarda,

Hasret kaldıkları sevdalarını sarar kollarına izbe sokaklarda çocuklar

Üstelik Kangren olmaktan bile korkmazlar...

Neştere de gerek kalmayacak ,

Bir yoksulluk bir diğerini bileyecek zamanla

Kesip atacak çürüyen etini vaktini doldurmadan.

( III )

Akmayan gözyaşlarından

İçeri kanayan yaraların vebali sorulacak/mı bilinmez ama

Lal kalan dillerin hesap günü mutlaka olacak.

Etinden ve kemiğinden ayrılırken körelmiş nurun,

Çıkarken divane gibi hesap gününe,

Eteğine yapışan bir çocuğun ruhundan ötesi düşecek sıratta rahmine

Sancıların en dayanılmazıyla doğuracaksın;

Ve

Süt yerine kan akan göğsünden emzirirken günahını

Gözlerinin görmeye dayanamadığı ucube hayatının

Kordonuna düğümünü sen atacaksın.

Mayıs'2009 Aydın...