Son Bahar

Hüzün yağmurları yağdı gökten

Esti bir sonbahar rüzgârı

Kesti senden kalan son nefesimi

Döküldü umutlarım birer birer

Son rüzgârla hepsi uçup gittiler.

Ben yine mahzun, yine üzgün

Gözlerim havada, ellerim duada

Yalnızım sensiz dünyada.

Hasret kaldım seninle ilkbahara.

Soldu elimdeki kırmızı gül

Güneşin kalmadı feri

Hava birden oldu sanki zemheri.

Korkuyorum gece karanlığında

Üşüdü ellerim, gönlüm kaldı boşta

Açtım gözlerimi sen yoksun yanımda.

Kıştan haber veriyor sonbahar.

Açtırmıyor gülleri, sümbülleri

Ötmüyor gönül bahçemin bülbülleri

Bitiyor aşklar, dökülüyor yapraklar

Süpürmekle bitmiyor sokaklar...

Bir göz attım maziye

Kulak verdim içimdeki sese

Yine baktım elimdeki yırtık resmine

Karıştırdım defterleri, kitapları

Hiç sevmedim sensiz şu sonbaharı.

Bitsin artık şu hüzünler

Kavgalar dövüşler...

Yaz gelsin, doğsun yine güneş;

Açsın yine güller, sümbüller

Aşk ile ötsün hep bülbüller.

Solmasın tenler, gülsün yüzler

Mis gibi koksun toprak

Can suyu yağdırsın bulutlar

Ağlamasın çocuklar...

Yuvasız kalmasın kuşlar...

Tükenmesin, yeşersin umutlar.

Hep yaz olsun sonbahar...