Son Deminde Vasiyet
cümlelerimi bileklerime doladım az önce
belki çıkmam sabaha;
bilesin
kırmızıya boyanıyorken
bakir bedenim,
aşkının büyüsüne takıldı düşlerim
ki sen yutkunamadığım en büyük lokma
anamın elinden bir kaşık mama misali
boğazıma dolandı suskun sensizliğim,
ah yar !
gök - yüzünde bir fluluk
mehtabı görüyorum...yakamozu ...
yavaş yavaş
çekiyor hüzün perdelerini , gözlerimin penceresi,
/ dokuz..sekiz...yedi...
/ altı...
/ beş...
ne olur izin ver de sende öleyim,
gamzende..
derinliklerinde...
kaybolarak
şerefine içeyim son kez hasretini...
dünyanın en güzel yerinde
varlığınla ört beni!
sonsuz uykulara dalayım,
/ dört...üç...
/ iki...
/bir.....
bak !
gülüşüne de yuva yapmış hüzün kovan kuşları
bana da bi yer aç olur mu?
hani sen gülünce yanağında belirlenen derinlikler var ya
işte tam oracıkta öleyim!
aldığın nefes sürece...
müebbet kalarak...
.......hadi izin ver sıfıra karşı hükmüm çıkmadan....
Ağustos
yirmi7
ikibin9
Serhat ŞAHİN