Son Masal
Bak,fısıldıyorum son masalımı kulaklarına.
Bağırıyorum adını yeşil,dev susmarlara.
Koşuyorum sonsuza,kör sokaklarda.
Adınla ağlıyorum hıçkıra hıçkıra.
Son şarkımı söylüyorum gözyaşımla karışan yağmura.
Islat, eriyeyim karışana dek ıslak,kara toprağa.
Solacak son çiçeği de koparıyorum ince boğazından.
Bir nefes daha alamadan merhum,genç papatya.
Evvel zaman içinde çekiyorum ruhunu,sineme.
İpek bedeni yere dökülünce doğuruyor seni.
Bilmem papatyalar hiç sevilmez mi?
Sarı bağırlı ak gelinler her daim gülümseyin!
Ermiş muradına toprağın kokusunu
çekmeyen var mıdır derinden derine ciğerlerine.
Öfkeleniyorum saate bakınca vuslata.
Erdirecek sana, bitmek tükenmez saniyelere.
Kerevetine çıkıyorum aniden dağların.
Tütse artık diyorum ocağım.
Olmasa iyi kötü ayrımı,
son sözlerim senden ayrı
olsa son masalım.