Son Toz Kalktığında Rahlelerden
hayal,
göz yumup
diz çöktüğüm
bir bakkal camekanının ardında yalandığım parmaklarımla
kör oldum,
dudaklarım aktı sıcak sahlep misali
tadı tuzu kalmadı bu şehrin
son toz kalktığında kitap rahlelerinden
son
şiir
okunduğunda
mısralar çalındığında
deli bozuk mısralar
tevekkül halindeydi adamlar
adamlar ve derviş doğanlar
ezbere inerdi
hatmi şerif
o meskun mahalde otuz cûz
alın terini içerdi çocuklar
kırk kanat çırpardı martılar
ufka.
şimalde gözlerin kaldı sevgili
peygamber asasında
mavi
öyle derin ki
söz geçirişin
gözlerinden kirli bir cam göbeğine
hayal,
göz yumup
diz çöktüğüm
bir bakkal camekanının ardında yalandığım parmaklarımla
kör oldum,
el yordamı seviyorum seni
cinnetim tesellisi oluyor
kızıl demir parmaklara tutuklu olmayışım
el yordamı seviyorum seni
elif
ile başlıyor
o gizli özne
ihtilal
çığlıklarıyla bitiyor kenar köşe
tek yol ;
çamdan yapılmış çardaklar
çömleklerde çömerdik biz suya
aşk gibi
dem koyup demli bir pazar ertesi
bir cigara
bir daha dumanı
karşı dağda ki öznesi mahkum sevdaya
öyle bakma bana hırsız gibi
geceni gasp etmiş harami misali
tek yol;
camdan yapılmış çardaklar
hayal,
göz yumup
diz çöktüğüm
bir bakkal camekanının ardında yalandığım parmaklarımla
kör oldum