Son Yapraktır Dalında Kalanlar

sonbahar sarardı yapraklar

dostlar birer birer düşer

son vakittir akşamlar

her akşamın çıkmaz sabahına

her sabahın umutsuz uyanışına

her kış yorgun düşer bahara

her nefes ulaşır ömrüme

akşamlara kayıtsız kalan gözlere

seher vakti uyanamayan bedene

selamız mıdır acaba

minareden okunan gönüllere

hayat hesap isteyecektir elbet

biliriz sakındığımız ömürlere

şimdi

isteseydiniz

gökkuşağı yerine

gülen gözlerin umudunu

çizerdiniz gökyüzüne

isteseydiniz

kendinizden vazgeçer

ben yerine

biz düşleri ekerdiniz

çırılçıplak dünyanıza

isteseydik

hayatı okurken gözlerde

sis perdesini aralayıp

öperdik alnından

o çocuksu

aç kalmış tertemiz dünyayı

bilseydim

bu güne kadar

geldiğim yeri gördüklerimi

görmek isteyip de göremediklerimi

görüp de görmek istemediklerimi

taze tomurcuklarda tekrar açmasını beklerdim

bilseydik

düşlerimize eklemezdik sizleri

bilseydik

omzumuza değen kirli elleri

cinaslı cümlelerin kurulduğu

kan koku dolu sözleri

evlerimizde yıkamazdık

o kirli yüzleri

bilseydik

aydınlığın karanlığa sessizce gidişini

bilseydik

bilseydim

bilseydiniz keşke