Sonbahar Hüznü

Gittikçe uzaklaşıyorum ellerinden.

Sonradan görme bir sonbahar geliyor

Sen gidiyorsun.

Kuyruklu yıldızların hatırı kaldı sevgilim,

Gökyüzünü ezberleyen gözlerimle,

Dileklerime de artık uğramıyorsun...

Kilise çanlarını çalan putperestler,

İçini rahatlatıyor bir papazın.

Sen semaya kalkan ellerimin,

Henüz gerçekleşmeyen dualarındasın..

Bir sen kalmıştın oysa,

Bu yalan şehrin sönük ışıklarında.

Ondan geriye alınan abaküslerin

O hiç ezberlenemeyen çarpım tablosu bıkkınlığında.

İlk okul telaşım olarak kaldın beslenme çantamda.

Ben alışamasam da yokluğuna,

Sonradan görme bir sonbahar oturdu kucağıma.

Yine hüzünler, hastalıklı takvimler

Sararan yaprakların sokaklarda son dansları...

Ve sen şehrimin yabancı kadını,

Dilsiz akşamlarımın uyuşukluğunda,

Bir sardalya kokusunda,

Bir rakı beyazında,

Kaldın sonbaharımın buzlu sularında...