Sönmeyen Nur

Nur şehir Medine'den

Bir nur doğdu Âmine den

Kondu melekler kucağına

Sönmeyen nur oldu karanlığa

Nur oldu nur doldu ocağıma.

Hem sevdi, hem sevindi âlem

Siper oldu bulut bile gökten

Âşık oldu sana hepten

Divana durdu onsekizbin âlem

Ses geldi hem de kuru kütükten.

Yar oldun, nur oldun hoş geldin

Kulak verdik o güzel sesine,

Uyduk bil ki bizde senin izine

İyi ki geldin şeref verdin

Güller gülü gönül bahçemize.