Sonsuz Mavilik
İnsanın iç dünyası ile denizin metaforik benzerliği, deniz unutulanı affetmez derken bastırılan duyguların yada yaşanmışlıkların bir gün yüzeye çıkacağı,deniz suskun ama her dalgası bir sır insan da suskun ama içindeki fırtınalar gibi
Deniz suskun ama her dalga bir sır
Kıyıya vuran köpükler anlatır geçmişi
Ufuk çizgisi bir soru işareti gibi
Nereye gidiyor bu sonsuz mavilik?
Gemiler geçer, yükleri umut ve ayrılık
Martılar çığlık çığlığa taşır yalnızlığı
Bir fırtına kopar gökyüzünde ansızın
Ve insan anlar en sakin sular bile derin
Sende öylesin bazen durgun görünen
İçinde fırtınalar saklayan bir okyanus gibi
Kıyıya vuran her hatıra bir inci tanesi
Topla onları, çünkü deniz affetmez unutulanı
Sende deniz gibi ol hem sağlam hem merhametli
Dalga vurdukça güçlenen, çekildikçe öğreten