Söyle Sevgili

Her gelişin,

bir gidişti aslında.

yine de

hep gelmeni istedim...

gideceğini bilerek...

yine de,

hep gelmeni istedim...

Bütün bilinmezliklerimde

bir tek seni bildim.

Sana tutundum.

Sana sığındım..

Tüm sevmelerimi

senin için kullandım

bir tek seni

sadece seni sevdim...

sen bende her şeydin

aldığım nefestin.

çok sevdiğim geceydin

çok sevdiğim yağmurdun.

neden

bu oyunda

sadece ben yoruldum.

yoktun işte.

senin bende var olduğun kadar

yoktun sen...

yine seni yokluğunla bile sevdim.

sendeki yarımları tamamlayarak sevdim..

bir tek kendimi sevmedim...

sen sevmedin diye...

Oysa sen;

gittin..

beni sende ,

beni mevsimsiz bırakarak gittin..

Batmıyor artık,

yanaklarımdaki gamzeler tenime..

oynuyorum sanki

iki kişilik bir oyunda

sen bitiren

ben bilmeyen

sen giden

ben bekleyen

oysa bilmeliydim

benim sendeki oyunumun

yıllar önce bittiğini...

Her gelişin,

bir gidişti aslında.

şimdi;

şiirlerimde yorgun artık

gecelere sensizliği yazmaktan

yüreğim yorgun,

yüreğim yangın yeri,

yüreğim sensiz..

sanki bitişlerin zamanındayım

her yanım sonbahar,

söyle sevgili

hangi mevsimim ben

söyle sevgili

Sen bende herşeyken

neden şimdi sessizliğim oldun...

gittin...

gelmeyeceksın biliyorum..

ama neden,

sen benden eksildikçe

ben sana çoğalıyorum..

oysa;

kayıp bir sevda bizimkisi.

ama neden

sen beni kaybettikçe

ben hep

hep seni buluyorum...