Sözün Vardı
oysa...sözün vardı
bir pencerenin kenarında çay içecektik seninle
kuşlara ekmek parçacıkları atıp
özgürlüge kanat çırpışlarına şahit olacaktık
eline degmeden..yüzüne dokunmadan
hatta göz göze bakışmadan..
gelmişten geçmişten konuşacaktık.....mutluluktan mutsuzluktan
iç kanatan acılardan.yıkılan hayallerden .
kurulan düşlerden...düşlerden düşüşlerden
ve gecelerden..sevinçlerimizi göstermek vardı yaralarımızıda...
hikayeni hikayemle tanıştırmak vardı
terkedilişlerden ihanetlerden yapmacık yalan sevgilerden
ve hüzünlerden...kim bilir ama illa bir yerden tanışacaklardı
bir pencerenin kenarında oturup çay içecektik seninle
sen...anlatmaktan yorulacaktın..kim bilir gözlerin mahmur
ben senin söylediklerini ezberleyecektim her cümleni kelimelere bölüp heceleyecek hatta harf harf dinleyecektim
güneşi doguracaktı gözlerin..
saçlarıdan sabahın meltem rüzgarları esecekti
üstüme üstüme..üşüyecektim sabahın ayazında
bir pencerenin kenarında çay içecektik seninle
elim eline degmeden gözüm tenine dokunmadan
hatta bakışmadan....
çay sogudu..zamanı geçti..oldumu şimdi..aşk olsun.