Sterliçya
Diyelim ki saat üç
Mor bir sabahın uyanma vakti
Avuçlarım da yorgun bir hüzün
Yüzün bir otobüs camında
Örneğin
Yüzüm dağılacak birazdan
İçime çökecek bu şehir
Uzun bir keder
Kısa sarılmalarda
Sarmaşığım anla
Ayak bileklerinden kirpiklerine
Asılmak yalnızlıktan
Ah öpseydim bir daha
Ayın değmedigi gölgen
Sonra öpseydin
Bir şiiri son nefesinden
Diyelim ki sen uyudun
Avuçlarım da unuttun yüzünü
Sonra ben en çok seni sardım
Sarmaşığım
Kısa gelip uzun kaldım
Do ku na madım
Kırılır diye
Gözlerinde zamansız düş
Anlamı/ürperti susarken
En büyük ayrıntı
Çatlamış bir kalbin aynası
İçime sızarken
Sana aşk çaldım
Bir masal kitabesinden
Hiç bir düşe sığmadı
Sarmaşığım
Sakıncalı bir yeşil
Dalından köküne
Akan kandım
Kıbleme yağmurdan
Sarmaşığım
Parmak uçlarından
Alnına
ki
Ben yazdım
Kör bir akşam
Kurşun bir kalem
Öpmeden duramazdım
Kuyu da ay
Söylencesi, ateş
Yakılmış, derrin siyah
Liflerinden asılmış, eski bir masal
Bütün dönüşleri, ricat
Ben en çok sevmeye inandım...