Şu Kahpe Kaderin Bak Ettiğine

şu kahpe kaderin bak ettiğine

yine can evimden yaralar beni

dost dediklerimin bak ettiğine

ömür divanında karalar beni

bulutlar gitmedi garip bu baştan

eğdiler boynumu aktı yaş gözden

yüreği ördüler çakılla taştan

diri diri yandım dost denen közden

yine dert uğradı kapı bacama

çalıyor uykumu bölüyor beni

buğulu gözleri dikti de cama

kan revan için de yoruyor beni

kimseye açmamam gönül kapımı

çok yoldular benim saçım telini

akrebi yılanı bozdu yapımı

tutmam artık hiçbir kulun elini