Şubat Ayazı

işte böyle sevdiğim,

pınarlarına oturur

sayılırım kısa kirpiklerine...

toprak, suya uyur

mevsimsiz yağmurlarda...

araf çıkagelir ansızın!

kapım henüz aralık,

ocağım kuzine sobasına aşık...

kadehsiz kederlerim

devrildikçe akşamdan sabaha,

ispirto rengi çöker içime...

ne mavi kalır

ne de yeşil,

kestane kokusundan geriye...

uzun soluklu

astım nöbetine tutulunca göğsüm,

çekiştiririm şiirin eteğinden...

kelime şaşar

imge beşer

betimledikçe seni umutlarıma,

yirmi beş kesik atılır ellerime

kanarım geçmişe...

ne gelecek susar

ne de şimdi

esrik sancılarıma!

anılarına çömelir,

çoğalırım dudak çizgilerine

yaşamak, deliliktir

kimsesiz hasatlarda...

nereye dönsem

üç yoksulluk

iki ölüm

bir de şiir yüzüm...

hani bu şarkı kesmeyecekti saçlarımı?