Suç Benim Ama
Sessiz yalanlardı
Kucak dolusu kan pıhtısı misali
İki dirhem bir çekirdek olmasa da
Yürünecek yol hep vardı, giyilecek urba
Alnı secdeye kabuldü
Tanrı evinde misafir
Duası vardı avuçların
Vebalsiz
Rüyasızdı uykular belki
Belki karabasan iniltili
İki zeytin taneli
Şafaklar doğardı,bir gıdım ekmekle
Yağmuru içerdik
Serçe ile
Türkü söylerdik
Sardalye kokulu sokaklarda
Hüznümüze bassa da hazan
İçmezdik böyle deli oğlan gibi kayalık diplerinde
Bir karış sakal
Bir ucuz izmarit tanesiyle
Demli çay misaliydi sarhoşluğumuz
Dalarken göz diplerimiz yosun renklerine
Memleket kokulu şiirler yazardık
Şair zannedip kendimizi bakıp batık körfeze
Bıyıklarımızdan sarkıtırdık
Devrim ezgilerini
Eylemleri inkâr ettik önce
Sonra tanrı evinden kovulduk
Deniz'i unuttuk
Sonra Taylan'ı
Mermiler göğsümüzdeydi oysa
Darağacı evimizin ortasında
Postallar hep boyalıydı
Karamsı cilalı
Parkamızı attık önce şehir çöplüğüne
Kısa kollu hayaller giyindik ay hareli
Artık elimizde şişeler dolusu derdalan
Üzüm kusuyoruz denize
Martılar tiksiniyor
Çocuğum kaçışıyor gözlerimden
Suç benim
Ama...