Sürgün Şehir

Çöktü yine üstüme gecenin karanlığı

Yıldızları kurşuna dizer dizer ağlarım

Kabullenmiyor gönlüm zamansız ayrılığı

Gülmeyen kaderime kızar kızar ağlarım

Doğduğum günden beri hep böyle yorgunum ben

Kaybettim tüm neşemi günlerdir durgunum ben

Mutluluk denen şehrin köyüne sürgünüm ben

Kıraç boskırlarında gezer gezer ağlarım

Ne menekşe ne Nergiz nede açtı güllerim

Ne yapraga dokundum ne dal tuttu ellerim

Matem var yüreğimde sustu gönül dillerim

Ağzımdaki dilimi ezer ezer ağlarım

Zannetmeyin cahilim yada yeni yetme saf

Susarsam suç oluyor konuşursam büyük gaf

Kader mahkumuyum ben uğramaz ki bana af

Yanaklarımdan yaşı süzer süzer ağlarım

Otuz iki dişimi sıka sıka çürüttüm

Çektiğim ahlar ile yürek yağım erittim

İçime ata ata ciğerimi çürüttüm

Cerrah kapılarında sızar sızar ağlarım

Kederle nikahlıyım mutluluğa hasretim

Boyumu bile aştı bu yazgıma nefretim

Hem dünyam ziyan oldu hemde yazık ahretim

Bedenimde ki candan bezer bezer ağlarım

Feryat etsem ne fayda duyulmuyor ki ünüm

Geleceğe teminat geçmişte kalan dünüm

Samyeli olsam bile belli mi sanki yönüm

Deli poyrazlar gibi tozar tozar ağlarım

.S.SAMYELİ

''AĞLAMAK İSTİYORUM '' Adlı şiiri ile bana ilham veren

Sevgili Harun Yiğit kardeşime teşekkürü bir borç bilirim.