Sürgünde miyim

Suskunluğumdan mıdır sürgünüm?

Ya da küskünlüğüm kara kağıda

dökülmüş kireç beyazı satırlara mı?

Satırları

sa-tır-la-mam mı gerek !

Bir boşluk içindeyim,

yoktan doldurulmuş.

Ne bir yön ne bir ses?

Nefesler ise sonbahar ıslaklığında,

yeşilden sarıya sert bir müesses.

Harfler dahi ilgilendirmiyor

artık.

Arda kalan,

arsız,ıslıklı gecelerin üfüren gündüzlerinde

ne yalanlı ne kadar zor aşılması

hayatlar tanıdım.

Tanımakla geçti ömrümün bir kısmı.

Üryan sevdalar,yeşile tutkum...

Ya da üryan sevdalardaki

tutturamadığım ahdarın tonundan mıdır

tutkunluğum?

Alışagelmedik,yamalı asfalt misali

duy-gu-lar artık

bal-ta-lan-mış kırık dökük.

Ya da sökük cümlelerdeki çatıyı arar gibi

tütün kolonyası mazili,

üstü toz tutmuş,gri isli,

aradıkça biraz daha kaybettiğim şiirden midir

şiirsizliğim?

Sol cebimde kararmış bir kağıt,

kağıtlığını benimle kaybetmiş.

Dertli edasıyla toplumcu realizmin,

gecenin maviye çalan gözlerinde Arif'in

ka-le-min-de-yim

bir belirsizlik a-le-min-de-yim,Ay Karanlık!

Bilmiyorum,

ana dilinde sevdaların,

öz vatanımdan

sürgünde miyim?

Son Işığım'a