Sürüntü / Silgi İzi

İnce fırçaların sürüntüsünde,

Geceye çizilen akşam rimelleri...

Söz dinlemiyorlar!

Yansımasında bin yıldız sönerken.

Naif nedenler kırılır,

"Niçin"in bedeni dar gelir.

Bir otlu peynirin tadı

Burkulmaz mı?

Acı yağında beklerken!

Sinekli,

Konak pazarları...

Bir köy varmış gibi uzakta...

Ve bakkallar...

Yine buza kesecek

Kadar simit soğuk.

—Bir adımken,

Adım Ankara'dır.—

"İyi oldum diye ucuz sanıldım."

Koltuklar ve sandalyeler;

Bir ırmağın üstünde yüzer

Kadife kumaşın esaslı sahipleri.

Hiçbirimiz değildik,

Halbuki.

Hatların kalır odada

Sen gittikten sonra...

Zencefil kokulu zamanlar

Sızar

Merhemsiz...

Şimdi plastik zamanın

Yeni soygunu bu

Anlayışsızlıklar.

Ruhum çalındı...

Bir sağa eğik hayat,

Bir sola çizik;

Karakalemin

Işık oyunları...

Silinmeye hazır boşluğunda

Gölgesi kadar gerçek...

Karahindiba uçuşlarıyla,

Bir toz serpintisinde

Serçe parmaklarım;

Kağıdın simetrik çizgilerine

Can verir gururla...

Uzanıp boylu boyunca sevişiriz bir gün!

Kimine göre

Dolu olan yanlarım yarım;

Ama

Tamdır,

Hani seni tamlayan gibi

Sayıklanır hayat tavlamaları...

Derinlik katar koyu duvarlar

Kiminin hacmine.

Otur yanı başıma;

Tenin

Kadife gibi değil!

Şeffaf tüylü bir kürk manto...

Soyun...

Ama sen Madonna değilsin.

Soyun ne olur yalanlarından.

Ben ilk kez

Tam olmayı bilemiyorum!

Durmuyor hiçbir şey,

Duyulmadığı gibi...

Gece seslerinden

Üç aşağı beş yukarı

Yalana gelirken zaman;

—İyi oldum diye ucuz sarıldım—

Evet;

Karalanması unutulmuş bir kağıda,

Kalemler gibi

Tirbuşon yontusu...

Sivri bir rengim;

Yivlerinde dönen

Bir kurşuni

Damla,

Saplanır kuyucak kağıda...

Gecenin sürüntüsünde

Bir kalem ve

Bir beyaz kağıt gibi

Sevişemeyiz elbette, biliyorsun!

Silgi varlığında oturuyoruz baş başa.

Çünkü;

Işık oyunu,

Sen

Ve yarım olan...

Ve iyi oldum diye, ucuza satılmışlığım;

Sinek

Konmacası...

Kalemim,

Karakaleminin

Karasını

Tenimden silmeye çabalıyor.

Ama o iz...

Sildikçe koyulaşıyor.

Tcpassenger_ierdoğan

28.04.2026 / Ankara