Sus Zevatı

Ve ellerimde yedi verenler

Kent aşığıyım ben/

Bağlanmış bir kaderin ara fiyongu

Bu orman ne kadar cahil üretti

Saçları fesleğen bu rüzgâr

Alınlarına öpücük yapışmamış zaman

Aşkı çalanı da gördüm yıldızlardan

Yıldızlara öpücük atanı da/

Yağmalandım;

Erken giden kamyonların arkasında saç bağım

Erken öten çanların ipinde bakışlarım

Hiç ben olmadı sol yanım

Ve hiç bana gülüşmedi yazgım

Yazdım!

Sayfalar dolusu

Sevdayı ötelemeden insan olarak

Git dediler buz kesmiş solukların yüzüne

Sus!

Sus!

Sus!

Susan karıncaların yanına

Sırtlarında emek taşırlar

Yürek taşırlar

Ama aşırmazlar

Taşırmazlar...

İki ilmek çektim aramıza

Biri sana biri bana

Yazgımıza...

Susarsan!

Sus olursun...