Susayan Buzullarım Var

Her gecene bin asırlık sevdalar bıraktım

kimseye akıtmadığım buzullarımı

sularına kattım

akan duruluğum

denizine kansın diye

yanmaktan yorgun bu canım

sularında ıslansın diye

sana susadım

Al bu tutkun yüreğimi

çağlayan ırmaklar yormadan

sesini duymadığın dilim

senli şiirlerde tutulmadan

kanında adı bilinmez

bir delilikle sarstım

bütün tümceleri

al canımı yola düşen sabahlardan

kurtar beni.

Dilimde yankısı asılı kalan

bir isimken sen

haziran say bu dili bozuk ağustosu

say ki ben seni hiç üzmedim

üzülmedim sen diliyle

say ki sen gittin yeniden

ve ben seni bulmaya bugün yeltendim

aynı sevinç olsun cümlelerinin sonunda

aynı sözcükleri gönder bana mayısın on sekizinden.

Kurudu buzulları sesinde eriyen

mor akşamlarımın nefesi

hiçbir gece yürümüyor sarı gülüşüyle

sesinde yiterken kederin kindar sillesi

sen susarken büyüyor kahrımın çilesi

(Biz canıma düşman olduk / aynı safta durup acımasızca beni vurduk)