Sus/ulan Zaman

''Meyletmişem bir gözleri hazana

Dudağında mezarımı kazana

Tek cümleyle kaderimi yazana

Canım kurban olur,beden hoş değil...''

Sus/ulan zaman

İçim hezeyan

Her defasında bir daha kanadı yaram !

Boğazımda düğümlendi susmam !

Ve adım gibi belledim

Aşk bana haram !

Güneşi sardım yanaklarımın kırikindilerine

_kurutmadı !

Kendimi bıraktım akıp giden zamanın ellerine

_bozbulanıktı !

Farkındayım be adam !

Bir aşkın sızısı ne kadar sokakta bırakırsa adamı

O kadar sokaklaştı ruhumun koridorları

Ve o kadar nüfuzuna aldı beni ayrılığın saltanatı

Susmalarda tükendi ümitlerim

Hiç olmadığım kadar nevmidim

Yalnız kendine asi

Yorgun bir nefeste biriktim

...

Sen ise

Bir nöbetin saniyelerinde

Topuklarım şişene kadar dikilişimsin

Ne zaman eğsem başımı

Anamı,babamı terkedişimi

Yerimden,yurdumdan çekip gidişimi söylersin...

Ne zaman eğsem başımı

Gözlerini ötelere çevirisin

Öldüm be adam !

Omzumda zaman

Alnımda anaerkil bir figan

Kimse bahsetmiyor haktan hukuktan

'seven uzak kalır mı aşkından ?'

Öldüm be adam !

Vuslatımı sen çıkardın yazgımdan

.

Bir meftanın düşünü kim görebilir ?

Kim kurtarır suya düşen aksimi ?

Sana benzeyen gülüşlerimi almadım yanıma

'Kefenin cebi yok 'diye inanmıştım ya (?!)

Almadım yanıma

'Bizden aşka dair cümleler kurulmaz !'satırlarını

Şimdi ne diye ağladığını söylemeyen bir yalancıyım

Bırak yeni düşlere kulak asmayı

Kendi düşlerime bile yabancıyım

...

24 Ekim--Ankara