Süveyda

Kalbin en kuytusunda, mühürlü goncasın
Dile gelmez sırların menzili, Süveyda.
Sen ki her bakışın arkasındaki nidasın,
Ruhumun dilsiz kıyısı, Süveyda.

Dünya telaşı geçer, sesler çekilir bir gün,
Sende saklı kalır o mukaddes düğün.
Herkes dışını görür, bilmez nedir gördüğün,
Gözbebeğimin kor gülüsün, Süveyda.

Derdin içinde saklıymış meğer dermanı,
Sende unuttuk biz akla sığan her anı.
Karanlık bağrında gizlerken nur-u canı,
Vuslatın en sessiz, son durağısın Süveyda.

Karanlığın içinde saklı bir nurdur özün,
Aynada görünmez, sinede saklıdır yüzün.
Dünya gürültüsü sussun, konuşsun sükûtun,
Sen varken lisan neyler, dilsiz Süveyda.

Ne kalem yazabildi, ne kelam yetti sana,
Bir damla nur gibi düştün canıma,
Aşkın mihrabı mısın, mahremine aşina,
Gönül bahçemin solmaz gülüsün, Süveyda.