Tabakları Ben Yıkarım

bazen çekip gitmek istiyorum

bazen durup kendime kalmak

bütün aşkımla yokluğuna basıyorsun ya

önümde ip atlarken gün

biri gelip tahtaya ismimi yazıyor

yaramaz bir vapur dalgasını geçiyor köpükle

dudaklarında şampanya gibi patlayan kırmızı

başka adamı sarhoş ederken

ayık bir hüzünle baş edemiyor

kendini yüzüme ağlayan sakal

ve sönmek üzere olan bir mumun titremesine

benzeyen ellerim

iki kişilik pasta bu benim boğum günüm

hadi üfle başkası

parti bitti

hadi birer ikişer herkes kalksın içimden

sadece yalnızlık kök içinde kalsın

tabakları ben yıkarım