Tahir Kutsi Makal

Denizli Acıpayam, Oğuz'un ovasında

Alın teri sermaye rençberin davasında

Bebeler boy verirken buz gibi havasında

Bu bebelerden biri gelecekte yazardı.

Hacı Mehmet Hocanın on üç çocuğu vardı

Her birini bağrına sevgi şefkatle sardı

Ufku geniş insandı ilim irfanla kardı

Hisleri kuvvetliydi hayrı şerri sezerdi.

Mayası karılmıştı ilim irfan bilgiyle

Dost olmuştu kendisi kalem ile silgiyle

Okurdu Tahir Kutsi her kitabı ilgiyle

Ak sayfalar üstüne cümleleri dizerdi

Kör kuyular gibiydi okumaya doymadı

Yazıp çizdiklerini bir kenara koymadı

Vaz geç gel bu sevdadan diyenleri duymadı

Elinde makinası Beyoğlu'nda gezerdi

Onlarca gazetenin köşesine kuruldu

Yüzlerce şiir yazdı tümcelerle vuruldu

Mütevazi haliyle her meclis de soruldu

Yazdıklarıyla kalbe ince ince sızardı

Cesur ve korkusuzdu yalakalık etmedi

Namerde el açmadı ele çanak tutmadı

Uykuyu kırka böldü huzur ile yatmadı

Kılıç değil kalemle düşmanını ezerdi

Babanız yine aşık; dedi aşkı savundu

Kara don, Kamyon'uyla yıllar yılı övündü

Ülkemin güzelleri;kasetiyle avundu

Ödüllerin içinde balık gibi yüzerdi

Elbet yeri dolamaz bizlerde biliyoruz

Bir yol açtı bizlere izinden geliyoruz

Rabbim den kendisine Şefaat diliyoruz

Görseydi şimdi bizi gurur ile bakardı

Denizli'mizin bağrında doğup büyüyen İstanbul'ları kendisine meskan tutan ve 15 Haziran 1999 tarihinde hakkın Rahmetine kavuşan değerli büyüğümüz Sayın :Tahir Kutsi Makalı Rahmetle yâd ediyorum.