Tayy-i Mekân

Sen bana seni bahşettin

Artık ölsem de gam değilim!

Sesin kesti yine soluğumu

Tayy-i mekân eyledin

Hep sen diyen ruhumu

Kapısı aralanmamış sözcükler

Döküldü yine dudaklarından

Adını seninle öğrendiğim

O nevbahar duygularından...

Ben adına aşk dedim!

Sen de ne sayarsan say!

Ve sözlerinin alesinden sıyrılıp gözlerime düştü ay

Artık karanlık değilim

Nemi kurudu kirpiklerimin

Bana seni bahşettin!

Mavinden tutundum enginliğine

Bir çocuktan miras kalan yüreğine

Sesine

S/özüne

Gün olası söylenecek

Umudunun türküsüne!

Bana bahşettiğin bedeli ömürlere değecek

Dinginliğine!

Tutundum!

Sen benim umudumsun!

Varsın üç beş efkâr çalsın kapımı

Varsın ellerime sığınsın hüzün

Yoluma dikilsin zifir karası

Uzağımda olsun o Yusuf yüzün

Ne çıkar!

Sen bana nefessin ya!

Varsın aklım kalbimle bozsun arayı

Varsın ayrılığın şimali kırsın dalımı

Varsan

Ki varsın

Dert etmem senden gayrıyı...

(mutlu zamanlardayım ve şiir yazmadım/eski sızılarımı uçurumlara bırakmanı seyre daldım !)