Tefsir Et Beni Yeniden

Zamanı bölünce grup

mecalsizce bir pencere önünde durup

seni düşünüyorum...

mealim yok sevgili !

sen beni tefsir etmeyi unuttuğundan beri

adım muamma...

ne olur bir daha dokun

kalbimin küf tutmuş satırlarına !

Dahilin olmaktan başka herşey haricimdir

gel yeniden yüreğimin efsunu

bu fukara düşlerimi zenginleştir.

Bir zamanlar gözlerinde sonsuz kere aşk içtim

bakışınla güzelleştim

en yakınım sen olduğunda

sesinden sonsuzluğu içip

fikrimin sen zikirleriyle bir güvercin göğsüne düşecektim

...ölmeyecektim !

Ama şimdi herşey muâllak

başına buyruk bir hüzün dökülüyor avuçlarıma sağanak sağanak...

Sen sesimde yüzyıllık ağıt

al sevdamı canının hayrına kalbi taş insanlara dağıt

ben yoruldum bu kadar çok sevmekten

yoruldum bu can yakan hasretimden

ve gelmeyişinden

bekleyişimden

yoruldum işte seni özlemekten...

Ya kalbimi sök yerinden

ya da sonsuzluk iksirini içir sesinden

takatim tükendi sevgili

dirayetimi gözlerine emanet etmiştim

çekme üzerimden gözlerini

böyle yarım bırakma beni.

Biliyorum ki,yorgun argın bir ömürden ne kalırsa zahire

o kadar yük olur insan kendine

bu yüzden al dinlendir ruhumu çehrende

zamanım yok sevgili

sen hayat öpücüğünü geciktirdiğinden beri

canım pamuk ipliği

ne olur çöz artık düğümlerimi

...

(manası muttasıl bir vuslatım şimdi / gözlerimde saklıyorum firakın ateşini...ağlatma beni !)

29 ekim-Ankara