Tek Kusuru Dil Yarası

Dün gün batımıyla birleşince

Zamanı bir başka algıladı kalbim

Sırtlan ardımdaysan

Yüzündeki zarif tavrına yakalandım !

Dokunamadığım lakin bakakaldığım

Verilen acı mıydı katlan diyen

Bildiğim vuslatsa tekrardan öpen

İnadına sevdim düşünmekle yükümlüyüm

Belki de hepsi dilimin ovasında...ve kırıldıysa uzaklığında.

Nasıl bir şey ki özgürlük

Akla gelmeyen çelişki uyanmış duama

Çocuk düşlerime yer aç desem dudaklarıma

Kaç kez ünlenmiş gel he diye

Haysiyet değil ki 'gururlanmak adına'

Dik tutsam boynumu

Hayat bütün sessizliğinde yordu

Kendine ah ederken omuzlarıma kondu

Şimdi her birinin hatırası yaslandıkça

Önce gülüşüme sonra uykuma söylenir oldu

Silmek, ölümün koynunda hatırlanmak anlamındaysa

Çıplak kalan gökte yüreğimi kilitlemeliyim !

Tek bildiğim kendi mor dilimin yarası,

İstiyorum, evet geceyi çatlatmadan

Meleklerim söz yağmuruna yağmadan

Anahtarı kaybetmeyeyim diye ters çevirdiler ya göğü

Belki sadece o kapının ardı toz pembeydi.