Tekil Hicret

öykünmek kabuğuna bir yaranın

en iyileşmez yerinden

bir tutam yeşilçam gözleyip

bir buket mutlu son yanılgısıyla

geçerek bir sevdayı;

bırakarak yanaklarından

gözbebeklerinden o ıslak elvedaları,

adına giryan dersin, adına yorgunluk

adına hüsran,

ardı ardına hicran

ve parçalı,

yarım, eksik...

adına

ve ardına "bitik",

"suskunluk" vesaireler dersin, susarsın

öykünerek sararmış bir yaprağın nihayetine,

bir iç çürümesi eşliğinde,

bir iç sesi işkencesiyle,

"sevdanın can çekişmesi" dersin,

susarsın,

öykünerek anneden kalma hatırası silik öykülere

yine de bir kahraman edemezsin,

susarsın,

adına "kader" dersin,

ardına "keder" dersin,

gidersin,

öykünerek hicretine peygamberin,

hatırladıkça "ya sabır" dersin,

susarsın...