Teselli
Kim teselli verecek bu gönüle
Esir almış bedenimi vurur yerden yere
Kır düşmüş saçlarıma
Kış gelir yüreğime
Buz tutmuş sözlerimi
Konuşamam lal olurum
Y-el alır sevdiğimi
Tutamam bin hal olurum
İçimde ağlayan hayaller
Beni benden eder
Çaresizliğimin sireni yanmış
Gelde bi teselli ver
Sensiz Şu dünya bir garip
Ben oldum muzdarip
Bin ömrüme sen yetmezken
Sensizliğin oldu bana galip!
Ölmüş müyüm kalmış mıyım
Küllerime kadar yanmış mıyım
Bir kul/aç senden kaçmış mıyım
Göçüp gittin ise benden
ardından bakmaz mıyım
Karanlığında esir kaldıysam
Bir mum yakmaz mıyım
Bu akıp giden hayattan
Son kez elinden tutmaz mıyım
Onca kanayan yaralara
Yüreğim ile sarmaz mıyım
Ne ben, benim
Nede sen, sen!
Ah gülleri ellerine verdiğim sevdiğim
Dikenleri yüreğimle temizlemiştim
Değdikçe yüreğime sende yara aldın
Sen bu aşkımızı hiç kanamaz mı sandın.