Tevârüz

hüzün ektim hep, severek

kasımpatını,sararan yaprakları

gitmenin, el üstünde

elveda demenin de

güzel olduğunu sevdim

özlemin ihtiyaç,

hasretin beslediğini öğrendim,

yağmurların okşadığını

çılgıç çılgıç indiğinde çehreme...

çok şey öğrendim sensiz

çok yol yürüdüm

dağ aşırı uzaklardan

uğru gölgelerden

diri ve ayakta

bozkır lalesine eğdim başımı

toprağa banıp yokluğunu telekledim

hu diye uçan kuşlara

çini kokan ezanlarla

herkesin inatla unuttuğu ne varsa

sevdim ne kaldıysa geriye

Ağaçlar gibi çocuk ve bilgece

içinde balkıyan sen diye