Tünelin Ucunda Işık Var

nar ağacında dara çıkalım sevgili halkım

bakın ölmek dünyanın en kolay işidir

gömlek ilikleriniz bir boyun mesafesinde

bu uyanış kimliğinize çok sesli bir ölümden doğacak inanın

ben sizin gırtlağınızın adem elmasından üreyen bir kahkaha çalarak

yeni ülkeler sınırlayacağım

yaşamak diyordunuz

buyrun

linç edilmiş insan kalabalığında seke seke oyunlar kurun

çocuklar için ayyuka çıkan sesleri susturup

toprağa kör / suya sağır

ateşe yağmur

kadına cellat / adama idam

kendinize kuyu

olmak için bu tekil çokluklarınız

sevmek diyen bilgeyi nerde olsa tanımayanın gözleridir bu şiir

bu şiir dünyaya sonuncu gelişin penceresi

ilkelden size bir ritüel aldım piyasaları alt üst ederek

kavimlerin çıktığı zıvanaya girdim üstelik

bakın yaşamanın astı üstü

lamı cimi

bimi a101'i

kalitesi etiketi olmaz

yaşamak bir ağaç gibi tek ve hür

diyen şairin

ormanını yakıyor cibiliyetiniz

gelin sevgili halkım

kollarımdan zehirli bir ahtapot doğurdum sizin için

siz nasıl da güzelsiniz

nasıl da güzeldi elleriniz

bir çiçeğin boynuna uzanırken

sonra aşk

sonra yaşamak olmalıyken meziyetiniz

kustunuz sevgili halkım

içinizden bütün kötücül yanlarınızı

bu yüzden en ırkçı sesimle buradayım

kahrolsun'lara koşuyor süt liman zamanlarım

şiirin rengini size imgeledim bu yüzden

bu şiir bir sesin yanılgısına uyaklanırken

kavliniz de hâliniz de yerin yedi kat dibine

açılın sevgili halkım

bir ışığa koşsun serimin hoşluğu

sizlerin ve sözlerin ötesine

ses veriyorum sevgisiz halkım

sevvv giii limmm

-sevgilim nerdesin ömrümün ikindisiyim-

(duy beni uzay boşluğu)

hz.