Tuttuğumuz Dallar

Bir

Nokta dahi değiliz aslında

Yarattığımız

O

Koca koca

Tanrı/lar hariç,

Bizi bizden alıp götüren,

Bir yoklukta

Bir

Hiç

Yaparak,

Kendi kazdığımız

Çukurun hezimiyeti

Bir nevi

Karanlığa hapis olma icabı,

Der gibi sanki

Güneşi

Gördün de

Ne oldu yani,

Boyun gökyüzüne mi uzadı

O

Sırtındaki kamburlarla,

Kalbi tutsak

Tutarak

Can yoldaşı yüreğin

Hüzünlü bakışları arasında,

Ne sen bilirsin

Ne de ben

Bildiğim tek sey

Kendim ettim kendim buldum

Şarkısı gibi,

Notaları

Bozuk

Şu dünyada,

Yalanlar gerçek olsa,

Olsaydılar

Tuttuğumuz dallar

Çoktan kanat olurlardı...

* Berlin, 31.08.2022 *