Üç Kişi Duramaz

Senden önce o vardı

Senleyken de bazen

Yaşam , bir yaz gününde

Batıncaya kadar güneşe bakmaktı

Gözlerim sulanırdı , hayat sahiden bu muydu

Belki de gecenin ayazında onunla kala kalmaktı

Yalnızlık , bırakmayan bir çocuktu beni

Ve hayat senle değişti...

Güneşe bakan gözlerim göremez oldu

Bembeyaz boşluklarda kaybolurken ,

Umudum bu kuyunun sonuydu.

Var mıydı acaba , hayat sahiden bu muydu?

Şimdi sana sesleniyorum gönlüm

Yalnızlık mı , o mu?

Seç birini !..

Seç gönlüm yokluk mu , varlık mı?

Karar vermek de ben de senin elindeyim

Biliyorum üç kişi duramaz sende

O mu , yalnızlık mı?

Belki de ben çekip gitmeliyim

Ben fazlalılığım bendeki sen için

Olmadan ben , sen olacaksın ama niçin?

Yalnızlık bensiz ne yapacak?

Hayat sahiden bu mu?

Bir karar vermek mi ?

Kendinden geçmek mi onun için?

Bir daha güneşi görememek mi?