Üç Kitaba Edilmemiş Yemin

incelmiş yalnızlık çeken bağ...beni kim çekecek dünden şimdi

beceriksiz bir sukût,

sesini kıstığım bitmeyesice hikaye

arabesk isyanlarda ,

kendi halinde bir aşk

anadilimde fena halde bir pes,

tek dualı secde

toprağı taşıran su,

hüküm giymiş salı

rahlede kutsal ayrılık,

el yazgısı parşömen

usulca giden emanet duygulara,

usulca ağlaşıyor,

içimden geçen kadın

geçimlik istemiyor,

tek celsede boşanacak damlalık

yer hiçbir

zaman hiçbir

iki hiç kimse

mührün mürekkebinde ,

durgun suyun taş halesi

boyun borcumun kefili,

üç kitaba edilmemiş yemin

maskelere saklanmış,

kahkahasız güleryüz

belkiler kötürüm...

siyahı karartıyor,

eksik konçertonun eksik solları

gökkuşağı ölüyor...

uzun boylu bir reverans,

şimdi veda

suç masum

hıncahınç beş duyunun itirazı

sahne karanlık

yer hiçbir

zaman hiçbir

iki hiç kimse

içi titriyor tutulmuş ellerin...hüznü örtünüyor

üstüne titrenilenler

suadiyeekimikibinonyedi

Demir Mutlugil