Üç Olmazın Suskusu

denizlerim kurusun yalanım varsa

boğazım kurusun

pera da akordion çalıyordu Anahit

eski yüzlü fotoğraflara

dem vuruyordu yanağa bulaşık rujun kırmızısı,

demlenme vakitlerinin keten örtülerine

dünleşiyordu kabuğum,

erguvan emziren yağmurların

üçüncü cemrelerinde

ikindileşiyordum...

Saint Antoine da

dilek mumu satıyordu keşişler

şaraplı ekmeklerle kutsanırken aşk

üç kadehi kırıyordu Hristaki pasajının içki evinde

üç olmazın suskusu

külleniyordu cinsiz lambaların kül kedileri,

çıkılacak kavak ararken kör nefsim

kulp takıyordum yalnızlığa,

kutular açarken Pandoralar

hiçleşiyordum...

defne yapraklarıyla sarmaşıyordu,

çölü bilmeyen kum balıkları

alkış toplarken bir şarkının reveransları,

bozuk para seslerinden

kahkahalar atıyordu,

hışırtılı etekli kadınlar

çürüğüne tutunmuş diş ağrısıydım

baş ağrısı,düş ağrısı

üzüm çekirdeklerine saklanıyordu sessizliğim

bağır bağır

düşleşiyordum...

sokaklarında geziniyordu esrikliğim,

biz olamayan aynıların

parmak izlerini lanetliyordum,

martılarımı ezen şehir hatları vapurlarının

ellerimi saklıyordum,

çapraz ipler dikilmiş gömleklerden

aslalaşıyordu güncel döngüleri kefaretlerin

salgınlaşıyordu İstanbul mavileri

içimdeki İstanbul bitiyordu

mavileşiyordum...

Suadiyemartikibinondört