Ücra Bir Zamanda

ıslak yastıklarda rüya görülmez

kâbustur takvimin her bir yaprağı

gülüşümü ayaz çalar

çığ düşer cemreme

yüreğimde kırağı...

sen sesinde,

çok sevdiğim sesinde

öfkeler büyütürken

gözlerimdir kanımın çanağı!

kesilir umudumun takati

ırmak sesin hangi ayaz karanlıkta

şiirliğinden vazgeçti?

hangi kör tenhada unuttun ki gözlerini

karardı şafaklarım...

ücralaştım!

sen soluğuna ilişen paslı sözcüklerle

anarken adımı

yıkıntılar oturur yüreğimin mahremlerine

sinsice süzülür keder

seni gizlediğim mahzenlerime..

hangi bedduada unuttum ki adımı

olmaz beratım

gün be gün gamlanırım

hep sil baştan efkârım...

ıslak yastık!

ayrılık!

ve

fazlasıyla gece...

(ben sevmeyi beceremedim / düzen bozup,bir hayatı alt üst ettim!)

19 mart

02:47 -3.07

02:50 -8.12