Uçurtmayı Vurduk

Bak yine rüzgâra çarptı ömür

Savruldu kum misali

Islıklarla dağıttık

Son iklimi

Baharı tükettik

Zemheri nöbetini çağırdık

Üşüdük

Eylemlerimiz kirlendi

Hüzün çalan çilingir masasında

Yenildik

Zamanı gömdük o çürük masaya

Fikrimiz yosmalaştı

Zihnimizde o kara nokta

Öfkemizin başı döndü

Tökezlendi acılar

Unuttuk kavganın ana dilini

Kaldırımlar boşaldı

Feneri söndü sevdanın

Yandı o şairin kitapları eski bir şehir kütüphanesinde

Şiir koktu şafak

Üzüm koktuk biz

Kaypak, sigara soluğunda

Üfledik

Yetim hayalini

Darılttık gökyüzünü

Maviyi kirlettik

Sonra bulutu

Uçurtmayı vurduk, ağlattık çocuk düşlerini

Gebe kuşlar kaçıştı önce

Peşinde imansız göçler

Rodrigo'nun Gitar Konçertosu'nu çalıyor şimdi zaman, dinle

Şafağa geçirip boynunu

Gözlerini kaçırdığın yerde...