Umudun Rengi Hercai

Semalar duasız yüklerini boşalatıyor yeryüzüne

Gölgem karanfilere saklanan sınır kaçağı

İçimin yaylalarında kervan sürüleri geçerken

Sukût çölerde düşledikçe sağanaklarında ıslanıyorum

Ağrılı bir ağıt dolanır kavalıma

Çırpınır göğsümde sevdalı güvercinler

Hicranın akları dolarken şakaklarıma

Korkunun dağlarında hasretlik sığınır yamaçlarıma

Kendi içine sürüklenen prangalar gibiyim

Düşe sarılmış acı, ruhuma bulanmış sancı

Umutların rengi hercai, gölgeme çekilirken

Susuz sözcüklerle sustukça özlemin mıhlanır