Umut Güneşi

İçimdeki yıldızları kara bulutlar çalıyor

Çoktandır rengini unuttuğum karanlık

Gök ekinimi biçiyor

Fırtınalar uçuruyor gönlümdeki meltemi

Acının ordusu cebren ve hile

Mutluluğumun kalelerini zaptediyor

Söküyor çiçeklerimi

Dallarımı kırıyor...

***

Özlem ülkesine gitmek istiyorum

Otobüslerde yer bulamıyorum

Uçaklar dolu trenler rötarlı...

Gitsem hüznün hüküm sürmediği

İnsanın insanı söndürmediği bir yere

Ama yollar geçit vermiyor

Dalgalar azmış

Umut kaptan meyhanede sızmış

Tayfalar dört bir yana dağılmış...

Çaresizliğin çivisiyle çakılıyorum

Cellat yalnızlığın hain ellerine...

***

Biliyorum seziyorum duyuyorum

Bir yerlerde sabah oluyor

O sabah buralarda da olacak

Yakın hem de çok yakın

Başlayacak aydınlığa doludizgin bir akın

Ve de yepyeni bir güneş doğacak!