Umut Hala ışıksa

çiğ süt emmenin de bir sınırı vardır

herhalde

kahpe zamanlar

da da..

asılacak ruhun imtiyazı

da

olamaz

ki

kalp..

görüntü belki satılmışlığa

bir

zırh

olsada..

başına gelecekler

eninde sonun

da

malumiyetin icab gereği..

yüzünde ki kin

çirkinliğe

nabız atıyor..

inancı

kurtuluşu zindan da pare pare..

çalsa da kiliselerin çanları

dan dan dan..

o

aslında

yalandan biraz zan

biraz şeytan

yeteri kadar da bulanmışlık kan..

hesabı kitaba dönüşmez

artık,

yağan yağmurlar da

ne

çare,

temizlik arda yetişemez

kayıp yüzsüzlükte..

geri vitese takmış,

acab

daha nereye kadar..

yamaçlar bekliyorlar dört gözle,

intikam tamtamları

zaruriyet

gibi

olsada,

arzunun tek diyeti galiba..

denmez neyim..

düşünülür neydin

köprüler atılmadan

şu ömrün gazabın da..

gidelinecek

tek

yer

o

da

bir avuç toprak

soğuk mu soğuk ,

bir tutam umut

yok mu yok

denmesin

hissederken yüreğin

de

sıcaklığın hoşnutluğunu..

sanılmaması gerekir

gidildi diye,

varılmışlıktır aslında hala

geçerki olan,

belki akıllar da,

belki

hatıralar da,

en önemlisi değil midir

ki

olmak

gönlün kalplerin

de,

kalpler de

güzelliklerle iyiliklerle,

sana senden

tek

kalacak

olan

daha ne isteyebilir ki insan,

olmaması için

pişman...

(Berlin,04.08.2015)